''Hepimiz gökyüzü kadar maviydik,gecenin karanlığına düşeceğimizi bilmeden.''

Herkese merhaba arkadaşlar,ben Nur.Yukarıdaki söz bana ait.

Daha önce pek çok kez blog açtım,sadece zaman geçirmek içindi.Fakat şimdi bir yere yazma ihtiyacı duyuyorum.Sürekli küçücük bir deftere yazıyorum,yazıyorum.Ama bu yetmiyor.Birileriyle paylaşmak istiyorum,paylaşacak bir insan yok.Kesinlikle özgür değilim ve ben bu blogda özgürleşmek istiyorum.Yazılarımla.

Bu yaz tatilinde çok değiştim.Sanal ortamda eskiden daha samimiydim,yani nasıl desem random falan atıyordum.Sanalı dalgasıyla yaşıyordum,ciddiye almıyordum.Eskiden.Bir kaç sene öncesine kadar daha fazla eğlenceliydim.

Şimdi farkediyorum da konumalarımda kullandığım randomlar azaldı,insanlarla eskisi kadar konuşmuyorum.Yani..Uzaklaştım.

Hala iyi biriyim.Ama kendimi boşlukta hissediyorum.Sadece müzik dinliyorum,yazıyorum ve kitap okuyorum.

Yaz tatilinde çalışmam gereken sınavları bile bile erteliyorum.

Belki kimsenin haberi olmayacak buradaki yazılardan,ama patlamak üzere olan bir bomba gibiyim ve içimdeki tüm düşünceleri ortaya atmak istiyorum.İlham almak için müzik dinlemek,gökyüzünü incelemek istiyorum.İçimdeki sıkıntıdan kurtulmak istiyorum.

Karanlıktan sıyrılıp gökyüzü kadar mavi olmak istiyorum.

Buradaki tüm yazılar ve sözler bana aittir.Alıntı yaptığımda belli edeceğim.

UYARI: Bu blog aşırı derecede garip bir kızın yazdıklarını içermektedir.